نمایش تبلیغ
 
ایجاد وبلاگ
 
مدیریت وبلاگ
 
وبلاگی دیگر
 
درمانگاه تخصصی ترک اعتياد تهران

 فراسو

درمانگاه تخصصی ترک اعتياد تهران

صفحه اصلی

بايگانی نوشته ها

پست الکترونيک

american society of addictive diseas

Link #2

Link #3

لوگوي وبلاگ شما

 

حضور و غياب:



 


 

 

دوشنبه، 3 شهریور، 1382

آيا با کودکان راجع به مواد مخدر و اعتیاد نباید صحبت کرد؟

 
   

اخيراً پس از اعلام مسابقه نقاشی با موضوع اعتياد ؛ برای کودکان توسط اين شرکت يکی از هم ميهنان عزيز به اين اقدام اعتراض کرده بودند و در روزنامه اطلاعات اين نظر خود را منعکس نموده بودند که انجام اين گونه فعاليت ها موجب آلودگی بيشتر می شود. به دليل اين که احساس کرديم که شايد اين سوال برای افراد زيادی مطرح شود بهتر ديديم مباحثی را در اين زمينه در وب لاگ درج نماييم.

  آنچه که واضح و مبرهن است اين است که زمانی که ما اطلاعات کافی در مورد موضوعی نداشته باشيم نمی توانيم در مورد آن به خوبی تصميم بگريم حال مثبت يا منفی ؛ به هر صورت دانستن و آگاهی از اين که انهتای مسير انتخاب شده به کجا می انجامد می تواند در آغاز نمودن ؛ ادامه دادن و يا بازگشت از آن کمک شايانی بنمايد. اين موضوع در مورد کودکان نيز صادق است اگر دانش و اطلاعات کافی در اختيار آنان قرار نگيرد در زمان مواجهه با اولين فرد پيشنهاد دهنده امکان آلودگی بسيار زياد خواهد بود در حالی که با کمی اطلاعات می توان ايشان را از ابتلا دور داشت. آنچه که مهم و قابل بحث است نوع اطلاعات و چگونگی انتقال آن ها به کودکان و نوجوانان است.

اميدواريم بتوانيم با سلسله مباحثی در اين زمينه گامی در جهت پيشگيری و درمان اعتياد برداريم. والبته ياری شما در انتقال بازخوردها و اطلاعات جديد بسيار کارساز خواهدبود.

   
 

پيام‌هاى ديگران

 

یکشنبه، 12 امرداد، 1382

بازديد نماينده UNODC از اولين مرکز بستری درمان اعتياد

 
   

هفته گذشته نماينده محترم UNODC در ايران به همراه کارشناسان کاهش تقاضا و نيز کاهش توزيع مواد مخدر از اولين مرکز بستری درمان اعتياد کشور بازديد نمودند.
در حاشيه اين بازديد نمايشگاه نقاشی کودکان ۶ تا ۱۲ سال با موضوع : آينده کودکانمان را با اعتياد به مواد مخدر تباه نکنيم برگزار گرديد که بيش از يکصد نقاشی رسيده به نمايش گذاشته شده بود. لازم به توضيح است که مسابقه مورد نظر در شهريور ماه به انجام خواهد رسيد و نقاشی های برگزيده از جوايز ارزشمندی برخوردار خواهندشد.
در ضمن کليه کودکانی که نقاشی خود را ارسال نموده اند به عضويت شرکت تعاونی خدمات بهداشتی و درمانی و تخصصی ترک اعتياد تهران در خواهند آمد و تا سن ۱۸ سالگی به صورت مداوم مطالب آموزشی برای ايشان ارسال خواهدشد.

   
 

پيام‌هاى ديگران

 

جمعه، 6 تیر، 1382

افتتاح اولين مرکز خدمات بستری ترک اعتياد

 
   
در مورخه ۴/۴/۸۲ اولين مرکز ارائه خدمات بستری ترک اعتياد و مرکز جامع توانبخشی اعصاب و روان بوسيله شرکت تعاونی خدمات بهداشتی درمانی ترک اعتياد افتتاح شد .
اين مرکز امکان ارائه خدمات بستری به منظور ترک اعتياد را با ظرفيت ۳۰ تختخواب دارا ميباشد و با همت جمعی از پزشکان و روانشناسان و افراد نيکوکار راه اندازی شده است .
افرادی که نيازمند دريافت خدمات درمانی بستری يا سر پايی هستند می توانند به مرکز پذيرش ما واقع در خيابان پاداران روبروی گلستان هشتم پلاک ۳۰۸ مراجعه نمايند و جهت مشاوره با تلفنهای ۲۵۶۱۷۹۲و ۲۵۹۰۷۹۷ تماس بگيرند .
در اين مرکز بيماران شهرستانی هم می توانند خدمات درمانی مورد نياز را دريافت کنند .

   
 

پيام‌هاى ديگران

 

چهارشنبه، 21 خرداد، 1382

Addiction And Family

 
   
href="http://gs.fanshawec.ca/mmatthews/family_functioning_121.htm">

   
 

پيام‌هاى ديگران

 

یکشنبه، 18 خرداد، 1382

مراقب مصرف و تجويز نادرست داروی والرون باشيد!

 
   
اخيرا مشاهده می شود که داروی والرون (Valoron) به عنوان يک داروی موثر در درمان اعتياد و با کمال تأسف حتی پس از سم زدايی به معتادان تحت درمان برخی مراکز تجويز می شود. و يا برای از بين بردن دردهای مزمن و يا دردهای دوران قاعدگی و حتی آرتروز نيز توصيه شده است. که موجب تأسف و نگرانی است.
شرح کوتاهی بر خصوصيات اين دارو:

* داروی فوق از گروه داروهای مخدر محسوب می شود و نام ژنريک آن (Tilidine Hydrochloride) است و به دو صورت کپسول و قطره توليد می شود. اوج اثر آن پس از مصرف طی ۴۵ دقيقه نمايان می شود و نيمه عمر آن در حدود ۳ ساعت و نيم است. پس فواصل مصرف ۳ تا ۴ ساعت می تواند تنظيم شود اما اين دارو دارای وابستگی است و تداوم مصرف آن منجر به اعتياد خواهدشد. موارد مصرف آن در بيماران با يک درد حاد و بسيار شديد با منشأ مشخص که به ديگر دارو ها پاسخ مناسب ندهد (يعنی پزشک می داند که علت درد چيست و برای آغاز اقدام درمانی اصلی لازم است درد متوقف شود) فقط برای يک بار، دردهای مزمن که راه درمان خاصی ندارند ، مثل دردهای ناشی از سرطان.

* موارد منع مصرف فراوانی برای آن قيد شده است که تعدادی از آنان را در زير قيد می کنيم:
۱- مواردی که به علت ضربه به سر دچار افت هوشياری هستند و يا از افت هوشياری در ساعات بعدی مطمئن نيستيم.
۲- در زمانی که الکل به مقدار زياد مصرف شده است.
۳- کسانی که داروهايی مصرف می نمايند که افت هوشياری ايجاد می کنند.
۴- مصرف داروهای MAO Inhibitors
۵- پس از جراحی بر روی کيسه صفرا
۶- وجود علايمی چون کبودی و يا اختلال تنفسی
۷- حاملگی
۸- مصرف داروهای ضدافسردگی
۹- مصرف مواد مخدر و يا داروهای مخدر
۱۰- مصرف دارهای آنتاگونيست مثل نالترکسون

* عوارض جانبی:
۱- تهوع و استفراغ .... ۲- يبوست .... ۳- بی حالی ....۴- گيجی .... ۵- خشکی دهان.... ۶- گر گرفتگی .... ۷- سرگيجه .... ۸- افت فشارخون .... ۹- سرد شدن اندام .... ۱۰- بی قراری ... ۱۱- تعريق .... ۱۲- تغيير خلق .... ۱۳- اختلال در عملکرد کبد .... ۱۴- تنگی مردمک چشم .... ۱۵- اختلال در عملکرد غده فوق کليه و . . . . .

* ظاهر دارو به شکل کپسول های قرمز ، گرد و با روکش ژلاتينی است ، در مورد نوع قطره آن بايد گفت کاملا بی رنگ و بدون بو می باشد که در شيشه های قهوه ای نگهداری می شود.

برای اطلاعات بيشتر با ما تماس بگيريد.

   
 

پيام‌هاى ديگران

 

سه‌شنبه، 13 خرداد، 1382

درباره داروی ترامال يا ترامادل چه می دانيد؟

 
   

* داروی ترامادل و يا ترامال از گروه داروهای ضد درد است که با تأثير بر روی گيرنده های درد و نيز مرکز آن در مغز موجب خاموشی پاسخ به محرک و يا همان عدم احساس درد و يا ساکت شدن آن می شود. اما نکته مهم اين است که اين دارو از گروه داروهای مخدر است ، بدين معنی که مصرف طولانی مدت آن و تکرار دفعات مصرف ، موجب بروز وابستگی جسمی و يا همان اعتياد می شود. درواقع اين دارو برای يک بار مصرف کردن و يا در بيمارانی که دچار سرطان هايی هستند که درد ناشی از آن غير قابل کنترل می باشند استفاده می شود.
با تمام توضيحات فوق متأسفانه بسيار مشاهده می شود که همکاران گرامی به اين خصوصيت دارو توجهی ندارند و تجويزهای مکرر برای بيماری هايی چون آرتروز و حتی برای دردهای ناشی از قاعدگی نيز صورت می گيرد که به طور حتم موجب وابستگی فرد به اين دارو شده و در صورت عدم مصرف علايم محروميت آغاز می گردند و مصرف دوباره دارو و يا حتی روی آوردن به مواد مخدر را موجب می شود.
نکته بسيار مهم ديگر سياست های کلان کشور است که لازم است در مقابل اين معضل که در آينده نزديک مشکلات فراوانی را پديدخواهد آورد راه حلی ارائه نمايد. چرا که با خذف داروی تزريقی ديکلوفناک و وفور داروی مخدر ترامال در بازار دارويی کشور جايگزينی ديکلوفناک با ترامال کاملا عادی است.

در مصرف داروها دقت لارم را معمول داريد و طبق نظر پزشک معتمد خود عمل نماييد.

   
 

پيام‌هاى ديگران

 

جمعه، 9 خرداد، 1382

بهای اعتياد

 
   

در بررسی های انجام شده در شرکت تعاونی تخصصی ترک اعتياد تهران در ايران روزانه 4 ميليارد تومان صرف خريد مواد مخدر شامل ترياک و هروئين می شود .

.اين رقم معادل 5 ميليون دلار در روز و ۷/۱ ميليارد دلار در سال است يعنی تقريبا 10% در آمد نفتی کشور و با اين رقم می توان به يک ميليون خانوار فقير در کشور ماهيانه 120 هزار تومان پرداخت کرد و آنها را از فقر نجات داد.
اين صحبت ها را هفته گذشته در مصاحبه با مطبوعات انجام داديم و بسياری از آنها اين مطلب را چاپ کردند (ايران ،آسيا ،آفتاب ،جهان اقتصاد ،اعتماد ،طبرستان و...) ولی آنچه را که نگفتيم درباره قيمت مواد مخدر در جهان و ايران و مقايسه آن ها با هم بود.
در بيشتر کشورهای جهان به نسبت ساير اقلام مورد نياز زندگی مواد مخدر از ايران ارزانتر است !!!!!
ولی نه به اين دليل که آن ها عوارض آن را درک نکرده اند بلکه به اين دليل که افزايش بهای اين
مواد علاوه بر اينکه هزينه های زيادی را به علت بار نظامی و انتظامی به کشورها تحميل می
کند و از طرف ديگر هر چه قيمت بالاتر برود قاچاقچيان پول بيشتری را به جيب می زنند.
به عنوان مثال بهای يک گرم هروئين در آمريکا تقريبا 1 دلار است و در ايران 10 دلار ، اين 9 دلار تفاوت بيشتر به جيب قاچاقچيان می رو د.
به نظر می رسد بايد هزينه ها را بيشتر صرف آموزش و پيشگيری از اعتياد در جوانان کنيم و کمتر به مسا يل نظامی و انتظامی در اين باره بپردازيم .
align: justify">

   
 

پيام‌هاى ديگران

 

چهارشنبه، 7 خرداد، 1382

چرا بازگشت مجدد به مصرف پديد می آيد؟(آخرين بحث)

 
   

۶- در ادامه بحث گذشته به اين موضوع می رسيم که حال پس از سم زدايی همه چيز تمام شده است؟ آيا ديگر نمی توان کاری کرد؟ تنها بايد صبر کرد و يا اين که دفعات بعدی بازگشت را شاهد باشيم و مداخله ای صورت ندهيم؟
گفته شد که عامل آرامش دهنده که ماده مخدر بوده است از فرد معتاد به مواد مخدر و يا ديگر مواد و داروهای اعتياد آور گرفته شده است و گفتيم که او توانايی هايی را از دست داده است که با روان درمانی می توان آن ها را بازيافت و البته اين کار يعنی روان درمانی نيز همانند سم زدايی نياز به تخصص و تبحر دارد. پس از سم زدايی چند فعاليت در موفقيت فرد معتاد و جلوگيری از بازگشت و اعتياد دوباره اثربخشی فراوانی دارند:
الف- مداخلات روان پزشکی : در صورتی که علايم خلقی بيمار بسيار شديد است و يا افت عملکرد را به وجود آورده است نياز به درمان های روانپزشکی داريم ، که البته بدون آن ها فعاليت های روان درمانی نيز کم اثر و يا حتی بی اثر خواهندشد.
ب- روان درمانی فردی: بدين معنی است که پس از اتمام دوره سم زدايی فرد به صورت انفرادی تحت درمان قرار می گيرد و آموزش های لازم را برای کنترل احساسات ، هيجانات و واکنش های خلقی و رفتاری می بيند و در مواقع ضروری از آن ها بهره می گيرد و آرامش خود را حفظ می نمايد و در اين شرايط به طور حتم احساس نياز به مصرف پديدار نخواهدشد و در نتيجه ا حتمال بازگشت بسيار خفيف خواهدشد. در اين جلسات بيمار ياد می گيرد که چگونه اثر فشارهای روانی را بر خويش کم کند و نيز چگونه بر مشکلات خود فايق بيايد و در خود آرامش لازم را ايجاد نمايد.
ج- گروه درمانی: در يک گروه حداکثر ۱۲ نفر زير نظر يک گروه درمانگر به بحث و تبادل تجارب و نظرات می پردازند و عوامل اعتياد ، بازگشت به آن و نيز موفقيت در درمان را بهتر می شناسند.
د- خانواده درمانی: در بسياری از موارد عامل ايجاد کننده اعتياد و يا حتی بازگشت به اعتياد دوباره و يا مصرف ماده مخدر در خانواده وجوددارد و البته تمام فرآيندها ناخودآگاه پيش می روند ، حداقل چيزی که خانواده لازم است که فراگيرد اين است که چونه محيطی را فراهم آورد که فشار مضاعفی بر بيمار وارد نسازد که موجب عدم تحمل و بازگشت دوباره بيمار به اعتياد شود. موارد بسياری را داريم که عامل بازگشت در خانواده بوده است و تا زمانی که درمان خاص صورت نگرفته است بازگشت های مکرر را شاهد بوده ايم.
ه- کلاس ها و دوره های آموزشی : که در باز شدن افق ديد بيمار و اطرافيان بساير کمک کننده است.
و موارد ديگری که به فراخور وضعيت بيمار برای وی انجام می شود.
تمام اين توضيحات نمايانگر اين موضوع است که درمان اعتياد طی يک روز ، دو روز و يا چند هفته به اتمام نمی رسد و اگر بيماری قصد دارد که درمان خود را به انتها برساند و موفق باشد لازم است که تمامی مراحل يادشده را پشت سر بگذارد و همان طور که دريافته ايد درمان اعتياد در يک گروه درمانی متخصص قابل انجام است و يک فرد به تنهايی هرچند هم که دانش اين کار را داشته باشد قادر به اجرای تمام آن ها نيست.
از دريافت نظرات شما استقبال می کنيم و آماده پاسخگويی به سؤالات بيماران ، خانواده آنان و همکاران گرامی هستيم. با ما تماس بگيريد.(addictiontreatmentclinic@yahoo.com)
منتظر مباحث بعدی باشيد.

   
 

پيام‌هاى ديگران

 

شنبه، 3 خرداد، 1382

چرا بازگشت مجدد به مصرف پديد می آيد؟(ادامه)

 
   
۵- پس از سم زدايی چه اتفاقی می افتد؟
با مروری بر بخش های پيشين به اين نکته می رسيم که کنار گذاشتن هميشگی ماده مخدر بسيار دشوار اما شدنی است و البته نياز به زمان فراوان و همکاری بيمار و نيز خانواده وی دارد.
در اين بحث به موضوع بسيار مهمی خواهيم پرداخت و آن تغييرات و اثرات ناشی از سم زدايی است.
به دنبال سم زدايی فرد عامل آرامش دهنده خود را که همان ماده مخدر بود از دست می دهد و با نگاهی به بخش ۲ و ۳ متوجه می شويم که تغييرات صورت گرفته در سيستم عصبی مانع از بهره گيری بيمار از لذايذ طبيعی می شوند. يعنی اين که اين فرد تا مدت حداقل شش ماه نمی تواند از لذايذ طبيعی لذت ببرد مثلا غذا خوردن برای او لذت بخش نيست گاهی چنين عنوان می شود که مزه غذا را احساس نمی کنم و در نظر بگيريد که اين زندگی چقدر دشوار است. زندگی تهی از لذت و به دنبال آن خالی از آرامش. در چنين شرايطی فشارهای روانی همچنان تداوم دارند که حاصل آنان چند حالت را پديد می آورد:
- گوشه گيری و دوری جستن از جمع : همانطور که در قبل توضيح داديم خصلت زندگی اجتماعی وجود اختلاف نظرها و فشارهای روانی در کنار فوايد آن است و بسيار عادی است که فرد از عامل ايجاد فشار دوری نمايد تا دچار عدم تعادل نشود اما گاهی اين وضعيت به صورت بيماری افسردگی در می آيد که نيازمند درمان جدی است.
- پرخاشگری و رفتارهای کنترل نشده : در واقع تخليه فشارها برای کسب آرامش است اما از راه نادرست.
- ميل به مصرف و مصرف مجدد: با اين سابقه ذهنی که به دنبال هر بار مصرف آرامشی وصف ناپذير تجربه شده است ، در اين شرايط برای حفظ سلامت روان به صورت ناخودآگاه اين تداعی شکل می گيرد و ميل به مصرف تقويت می شود و گاهی به صورت خودآگاه اقدام به مصرف برای يک بار صورت می گيرد که با اين اتفاق بازگشت صورت خواهدگرفت. که البته در اين جا محيط ، تماس با شرايط يادآوری کننده مثل مشاهده ماده مخدر، رؤيت يک معتاد نشئه، حتی عبور از مسيری که از آن به قصد تهيه ماده مخدر استفاده می شده است و نيز خانواده بسيار مؤثر هستند.
گاهی عامل اين فشارها در درون فرد است و گاهی در بيرون (خانواده ، محيط کار و . . . ) که به هر صورت بايد مدنظر قرارگيرند.
اين بحث با اشاره به درمان و ضرورت روان درمانی و درمان های روان پزشکی پس از سم زدايی فرد معتاد ادامه خواهديافت

   
 

پيام‌هاى ديگران

 

شنبه، 20 اردیبهشت، 1382

چرا بازگشت مجدد به مصرف پديد می آيد؟(ادامه)

 
   
4- تداوم مصرف و اختلال در عملکرد فردی و اجتماعی:
در بخش های پيشين بيان شد که تفاوت لذت حاصل از ماده مخدر با لذايذ طبيعی در چيست. حال اثرات اين اختلاف را به اختصار شرح می دهيم تا بتوانيم علل بازگشت به مصرف را بهتر دريابيم. آيا تا کنون اين سؤال را از خود کرده ايد که چه عاملی موجب ايجادحرکت در زندگانی می شود؟ يعنی چه چيزی شما را وادار به انجام فعاليتی می نمايد؟ اگر کار می کنيد چرا هر روز سر کار حاضر می شويد؟ اگر تحصيل می کنيد چرا هر روز به مدرسه يا دانشگاه می رويد؟ يا بهتر سؤال کنيم ، چه چيزی شما را به سمت محل کار ، مدرسه ، دانشگاه يا هر فعاليت ديگر سوق می دهد؟ هر کس در ذهن خود دلايلی را می شمارد. تمامی آن ها يک نقطه مشترک دارند ؛ همه آن ها هدفی را دنبال می کنند. اگر در پی اين موارد هدفی نباشد يک اطاعت کورکورانه و يا يک حرکت عبث و بيهوده است و نتيجه ای را به دنبال ندارد. اما تا چه ميزان برای رسيدن به اهداف خود انرژی صرف می کنيم؟ آيا تمام روز را کار می کنيم ؟ و يا تمام ساعات بيداری را صرف مطالعه و تحصيل می کنيم؟ و يا برعکس. اهميت هدف برای ما ميزان انرژی را که بايد برای آن مصرف کنيم مشخص می نمايد و اين ميزان اهميت ايجاد اضطراب متناسب با ميزان خود را در ما پديدار می کند و همين اضطراب حرکت را آغاز می کند. اين که ؛ نکند زمان را از دست بدهم ! اين ک ه از رقيبان خود عقب نمانم! اين که کارايی لازم را داشته باشم و جايگاه خود را در پيرامون خود حفظ کنم! و ديگر مواردی که می توان نام برد و در اين جا جايی برای بيان آن ها نيست.
تمامی موارد بالا با مصرف ماده مخدر تبديل به يک پشه بی ارزش می شود که گاهی در اطراف ما وزوز می کند و آن قدر از يک موضوع مهم نگرانی پديد می آيد که از گزيده شدن به وسيله يک پشه (هرچند پشه ها برای برخی افراد بسيار مهم تر از انسان ها هستند). همين آرامش بيش از حد نياز ، فرد را به سمت يک عادت نامناسب می برد و آن هم زندگی کردن در اين درجه از آرامش است. اين همان چيزی است که پس از ترک ايجاد زحمت می کند و اين رغبت را نيرو می بخشد که به سمت مصرف دوباره گام بردارد.
با تداوم اين وضعيت توانايی فرد برای فکر کردن در پيرامون مسايل و مشکلات از دست می رود ، همانند ورزشکاری که ماه ها (گاهی سال ها ، بسته به سن شروع ماده متفاوت است) تمرين های سخت ورزشی داشته است و به حد مطلوبی از آمادگی جسمانی و مهارت های بدنی رسيده است ، حال با کنار گذاشتن آن پس از مدتی سعی به شروع ورزش در ميدان مبارزه را دارد (هرقدر اين فاصله کوتاه تر باشد ميزان فراموشی و از دست دادن مهارت ها کمتر است ، اما عوامل گوناگونی در موفقيت او دخالت دارند که در بحث های آتی به آن ها خواهيم پرداخت). آن چه که مسلم است پيروز خارج نخواهدشد و يا شانس موفقيت بالايی ندارد. دقيقا همين شرايط برای فردی که مدتی معتاد به مصرف ماده ای بوده است و حال آن را کنار گذاشته است وجوددارد. اتفاقی که می افتد اين است که ؛ از يک سو فشارهای روانی (که در بخش بعدی به نقش آن ها خواهيم پرداخت ) و از سوی ديگر عدم موفقيت در مراحل زندگی به سبب از بين رفتن توانمندی ها و مهارت های فردی و اجتماعی در کنار عادت به زندگی در آرامش بدون دغدغه موجب می شود فرد معتاد فضای بيرون را تحمل نکند و دوباره به درون پيله خود بازگردد.
اين بخش ادامه دارد.

   
 

پيام‌هاى ديگران

  RSS 2.0